sobota, 2 lipca 2011

Książeczka prawdę Ci powie



Mała, poręczna z odpowiednią ilością kartek no i niestety w kolorze "kurewskiego" różu... To moja książeczka w której na kilku stronach zapisałem właśnie moje wszystkie wydatki w ciągu 1,5 miesiąca. Zapisywałem w nim dosłownie każdy wydatek, nawet te najmniejsze, rzędu 0,10- 1,00 zł. Może to i śmieszne a nawet zbyt pedantyczne ale tylko wtedy dostajemy prawdziwą formę naszych wydatków na przestrzeni jakiegoś czasu. W moim przypadku tenże właśnie czas to 13 maj aż do 30 czerwca.

Powiem tak- jest to jedna z najlepszych sposobów by wreszcie przejrzeć na oczy na co tak naprawdę wydajemy pieniądze. Tego przed spisaniem się nie widzi. Bo niby co? pamiętasz wszystko co kupiłeś w danym dniu dwa, trzy tygodnie temu?? Raczej nie. Mimo że może Ci się wydawać inaczej. Tak więc i w moim przypadku dzięki małej, obskurnej różowej książeczce przejrzałem na oczy- uwierzcie mi gdy zobaczyłem liczby moje oczy były jak dwa wielkie denka przez następne kilka dni :)

Tak więc konkrety:
Pogrupowałem książeczkę na główne wydatki które zaistniały przez ten czas.
Także dla lepszego zrozumienia skali podzieliłem cały czas na dwie grupy: miesięczną i półtora miesięczną...

- Paliwo (pb95)
przez miesiąc: 560zł
przez 1,5 miesiąca: 935zł
- Jedzenie
przez miesiąc: 300zł
przez 1,5 miesiąca: 356zł
- Ubrania (akurat w tym nastało wielkie jednorazowe coroczne/co 2 lata kupowanie ciuchów)
przez miesiąc: 750zł
- Prezenty na komunię
255zł
- Inne (np. naprawa kosiarki, bilety, pożyczki itp)

przez 1,5 miesiąca: 400zł
---------------------------------------------------
RAZEM: bagatelne 2696zł

Z tego zestawienia widać dokładnie na co idą pieniądze. Najgorzej jest z paliwem i żarciem. Najbardziej to uszczupla mój budżet, a podkreślam iż auto jest ekonomiczne:) Po prostu uwielbiam jeździć nim więc km lecą...
Ciuchy to zawsze coroczny lub co drugi rok "wybryk" finansowy ponieważ od lat tak robię a nienawidzę tracić siły na regularne comiesięczne kupowanie ubrań.
Prezenty na komunię- wiadomo. No i na końcu ta kosiarka... Zepsułem a sam nie umiałem naprawić wiec serwis zrobił to z chęcią za 230zł.


Nigdy nie myślałem że to wszystko jest aż na tak wielką skalę finansową, a jednak.

Problem także polega na tym że jednak każdy z nas zdaje sobie większą lub mniejszą sprawę z naszych głównych wydatków. Tylko że myślimy że wydajemy dużo na dany wydatek i mimo to że wiemy jaka to lwia część naszego budżetu jakoś to do nas nie dociera... Docierają za to idealnie liczby, które otwierają oczy na rzeczywistość.
Apeluje właśnie by Ci czytelnicy tego wpisu którzy uważają że wiedzą naprawdę na co wydają kasę a nigdy nie mieli takiej książeczki by założyli ją. W większości przypadków będziecie tak samo zaskoczeni jak ja :D

wtorek, 21 czerwca 2011

Powrót do Biegu Po Milion ???

Witam!

Jak zapewne zauważyliście nie było mnie przez długi czas na tym blogu. Czemu? Jest wiele tego powodów...
Ogólnie można powiedzieć że jestem bankrutem. Zaczynam prawie od zera, choć na szczęście jakieś grosze tam się uchowały. Jak to się stało? W sumie wiem ale nie do końca kontrolowałem cały przebieg wydarzeń. Jeśli w ogóle było co kontrolować. Problem z mieszkaniem, auto, paliwo, rachunki z uczelni, źle wydawane pieniądze na codzienne uciechy doczesne:) To tylko kilka grzechów które zrujnowały mój budżet. A to wszystko mimo pracy na stacji więc wpływy jakieś tam były...

Co teraz?? Staram się jakoś powrócić na tor który wcześniej obrałem. Będzie ciężko. Bez gotówki/pieniędzy zawsze jest ciężko. No cóż. Kiedyś przecież musi się udać:) Więc powoli coś będę grzebał byle do przodu.

Idą wakacje. Tak więc może uda się coś wykombinować. Jakiś hot shot który choć da impuls do dalszych działań.

Ale także nauczyłem się trochę o sobie przez ten czas:) W miarę czasu będę opisywał o co chodzi, co się zmieniło i czego się nauczyłem. :D

Tak więc do następnego. Myślę że już bardziej konkretnego wpisu.

Pozdrawiam!

niedziela, 20 marca 2011

Kolejna "ratka"

Dwa dni temu ponownie dowiedzieliśmy się iż owe mieszkanie (wspominałem o problemie kilka postów temu) jest nadal zadłużane. Wiadomo: czynsz i media. Uzbierało się tego kolejne 1800zł. Z mojego konta "wyparowało" kolejne 500zł na ten cel.
Szkoda słów. A końca nie widać. Mam tylko nadzieje że kiedyś (pewnie za kilka lat) to co włożyliśmy będzie zwracane nam. Ale to są tylko nadzieje.
Tak więc kolejny wielki minus. Zobaczymy co dalej z tą sprawą, bo jest już ona w trakcie rozwiązywania (sądownie). A wiadomo też jak długo nasze sądy działają :(

Pozdrawiam.

czwartek, 10 marca 2011

Obserwacji spalania ciąg dalszy.



Witam!
Ostatnio pochwaliłem się uzyskaniem spalania mojego autka na poziomie ok 3,5L/100km w trasie przy prędkości ok 70km/h. Zastosowałem od tamtej pory szereg "wynalazków" które rzekomo miały zmniejszyć spalanie auta, polepszyć kulturę pracy silnika i w ogóle auto jak pisali na opakowaniach miało latać ponad chmury, żreć 1L na 100KM, nigdy się nie psuć, nie emitować spalin a komfort miał być jak w S-klasie.
Co z tego wszystkiego wynikło?

Popełniłem niewątpliwy błąd na początku. Sprawdziłem spalanie przy 70km/h tylko raz. Powinienem to zrobić przynajmniej dwa razy. Czemu? Ponieważ nigdy nie wiadomo czy dany wynik jest odstępstwem od reguły. Tak było właśnie z owymi 3,5L. Później zalałem silnik niesamowitą mieszanką ceramicznej ochrony silnika. I po ok 2 tyg ponownie sprawdzałem spalanie. Niestety auto nie schodzi poniżej 4,25. Po prostu nie da się:)

Tak więc co do Ceramicznej ochrony silnika: Wielkie gówno. Wydatek rządu kilkudziesięciu złotych który jest po prostu niepotrzebny. Z tego co zaobserwowałem w moim aucie prawie żadna z reklamowanych na pudełku osiągów nie doszła racji bytu. Powiem więcej- jest jeszcze gorzej niż było.
Auto z racji tego iż płyn jest gęsty a ja dolałem go do oleju silnikowego auto przy niskich temperaturach nie chce odpalać od "pierwszego". Wcześniej nie było w ogóle problemu z tym. Palił bez problemu, nawet przy minus ok 15st. C. No cóż życie...

Dalej...
Zwiększa moc silnika?
- Gówno prawda. Auto właśnie ma tendencje do dłuższego nagrzewania się, czasem przy pierwszym uruchamianiu silnika i przejechaniu ok 200m potrafi zgasnąć w najmniej oczekiwanym momencie. Nie muszę pisać że wcześniej tego nie było.

Redukuje zużycie silnika?
- Tego nie jestem w stanie sam stwierdzić. Nie mam czym, nie mam jak i co najważniejsze nie mam wiedzy która jest potrzebna do tych pomiarów.

Zmniejsza zużycie paliwa?
- To mnie najbardziej wkurza. Przy tym że właśnie olej zgęstniał w komorze silnika ( a opory tłoków miały być mneijsze nie większe) auto dlużej się nagrzewa, nei osiąga tych 90 st C tylko 85. Tak więc pali więcej. Teraz min 4,25L na 100, wcześniej prawie litr mniej.

-Ułatwia rozruch zimnego silnika?
- Bez komentarza

Zwiększa radość z jazdy?
- Tutaj także się nie zgodzę. Auto max. jechało wcześniej 140km/h i jedzie teraz tyle samo. Przyspieszenie takie samo. Nic się nie zmieniło.

Tak więc ten produkt to pic na wodę, fotomontaż. Nie kupujcie tego gówna. Bo i tak nie pomoże. A zaszkodzi. Żadna z wymienionych cech które miały się poprawić- nie uległa najmniejszej poprawie, wręcz odwrotnie.
jako wisienkę do tortu dodam iż doczytałem że preparat testowali profesorowie z AGH. Wypowiadali się na jego temat bardzo pozytywnie. Kurde... Dzięki wam!

A teraz dodatek do benzyny.
Nie pamiętam jak się nazywał. Ale był on w takiej buteleczce po 8zł. Jedna butelka starczyła na 2 pełne baki paliwa. I co ono dało?
Powiem tak: rewelacji nie ma. Aleeee... zauważyłem iż autko jest żwawsze, Szybciej wkręca się na obroty. Ogólnie są to małe zmiany. Ale wyczuwalne. Przede wszystkim także czyści przewody paliwowe i gaźnik.
Tak wiec raz na pół roku można sobie zlać takiego dodatku do benzyny.

Denaturat do benzyny.
Wlałem trochę denaturatu do benzyny żeby związał się z wodą i nie zalegała na dnie zbiornika.
Wniosek? Nie wiem ile tej wody się usunęło. Ale wiem że auto chodzi jak chodziło. Ani lepiej ani gorzej. Tak więc jak najbardziej pozytywnie. Przynajmniej auto chodzi tak jak wcześniej a nie jak po Ceramizerze.

Benzyna 98
Zalałem cały bak benzyną 98. Oczywiście by sprawdzić różnice w spalaniu między 95/98. Okazało się że na tej samej trasie. Przy bardzo podobnym stylu jazdy, auto spaliło mniej paliwa o 0,4L. Wniosek? Raczej mizerny. Nigdy nie da się pojechać tak samo jak wcześniej, nigdy nie będzie takiej idealnej pogody jak wcześniej. Tak więc musi być jakiś margines błędu w pomiarach. Powiedzmy sobie szczerze że to musi być ok 0,5L. Tak wiec nie wiadomo czy spalił mniej, czy tyle samo. Jedno jest pewne jak na różnice w cenach jednej benzyny do drugiej- lepiej tankować 95. Bardziej się opłaca jednak. Tak więc kolejny mit obalony.
Tak samo auto nie było żwawsze ani nie jeździło lepiej.

To by było na tyle. Jest to podsumowanie moich testów. Na dzień dzisiejszy nie planuję dalszych. Może na wiosnę gdy będzie cieplej i przemyślę kilka spraw z tym związanych. Oczywiście będzie monitorował spalanie. Ale z testów nie będzie na razie nic.

Z tego wynikło że niewątpliwym zwycięzcą jest mechanik. Oczywiście DOBRY który zna się na swojej robocie.
To tyle.
Pozdrawiam

poniedziałek, 7 marca 2011

Czy naprawdę powinieneś zostać przedsiębiorcą?



" Radzi Mark Suster, doświadczony przedsiębiorca, który po sprzedaży (z sukcesem!) dwóch swoim firm, zajął się funduszami venture capital i od 2007 roku współpracuje z GRP Partners.

Czy tęskni za pracą na własny rachunek? Oczywiście, że tęskni. Ale lubi robić to, co robi i pytany czy warto stawiać na własny biznes, nie zawsze odpowiada, że tak. Bo jego zdaniem, bycie przedsiębiorcą jest strasznie mało ...seksowne. Długie godziny z dala od domu. Niska pensja. Wysokie ryzyko. Stres. Stres. Stres. Seksownie wygląda to wszystko tylko kiedy czyta się takie strony jak Biztok, czy TechCrunch (z której zaczerpnęliśmy artykuł) .

Najważniejsze jest jednak dla nas to, że Suster wyszczególnił także kilka cech idealnego biznesmena. Jego zdaniem człowiek, który myśli o własnej firmie powinien:

- nie przejmować się swoim statusem
- nie zawsze postępować zgodnie z przyjętymi normami i podważać opinie autorytetów
- być odpornym na wysokie stężenie niepewności i stresu
- wierzyć w swój pomysł, nawet jeśli sto razy usłyszy słowo "nie"
- umieć podejmować trudne decyzje
- być odpornym na stres
- mieć smykałkę do podejmowania ryzyka
- nie bać się ani nie wstydzić porażki
- musi podołać brakowi snu, kompromisom, wielogodzinnym podróżom, a często także wyrzec się swoich dotychczasowych hobby

Według doświadczeń Sustera, naprawdę niewiele osób bawią początki prowadzenia własnej działalności. Miesiące bez pieniędzy, próby, błędy, odrzucenie. Nie jest łatwo. Ale niejednokrotnie naprawdę warto, jak pokazuje przykład autora artykułu. "

źródło: www.biztok.pl

piątek, 4 marca 2011

10 najważniejszych przyczyn klęski początkującej firmy

"Dla początkującej firmy, często w naszych realiach osoby prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą, kluczową kwestią jest przetrwanie. Z prowadzonych w w latach 2004-2008 przez GUS badań wynika, że przez cały ten okres udało się na rynku utrzymać zaledwie 30% przedsiębiorstw startujących w 2004 roku.

Najważniejszy jest pierwszy rok, ponieważ wtedy rezygnuje z biznesu czy po prostu bankrutuje najwięcej z nich. Przyczyna wydaje się bardzo prozaiczna. Aż 80% nowych firm przynosi w pierwszym roku straty, więc kto nie jest przygotowany do biznesu finansowo (środki własne + ewentualnie wystarczająca linia kredytowa w banku), zazwyczaj ponosi klęskę.

W naszej polskiej rzeczywistości szczególnie wrażliwym sektorem są hotele i restauracje. Zaledwie 17,2% z nich zdołało przetrwać cały badany okres przez GUS, czyli od 2004 do końca 2008 roku.

Jay Gotz zastanawia się nad tym, jakie są konkretne przyczyny upadku małych firm. Na wstępie zauważa, że rzadko uda się od razu ustalić trafną diagnozę, ponieważ pyta się głównie samych zainteresowanych, czyli przedsiębiorców, którzy nie potrafią spojrzeć obiektywnie na swoją porażkę, często traktując ją zbyt emocjonalnie.

Doświadczenie Gotza pozwoliło mu na sformułowanie najważniejszych przyczyn niepowodzenia startujących firm w postaci poniższej listy.

1. Nie zadziałała matematyka.

Na papierze obliczenia mogą wyglądać doskonale, ale w rzeczywistości liczby okazują się zupełnie inne.

2. Osobowość właściciela.

Często głównym wrogiem przedsiębiorcy jest on sam. Niektórzy zapominają, że dla swoich klientów czy pracowników muszą być na tyle uprzejmi, aby nie wywoływać niepotrzebnych konfliktów szkodzących biznesowi.

3. Niekontrolowany wzrost.

To może być bolesne dla szybko rosnącej firmy, która w swojej ekspansji zapomina o finansowaniu czy problemach z logistyką, albo wchodzi na nowy rynek, który przynosi jej straty.

4. Fatalna rachunkowość.

Wielu początkujących biznesmenów popełnia błąd licząc na to, że sprawy księgowe rozwiąże im zewnętrzna firma rachunkowa. Mylą jej funkcje z zarządzaniem finansami własnej firmy - tu oni sami muszą podejmować kluczowe decyzje, albo trzeba zatrudnić kompetentnego dyrektora finansowego.

5. Brak zabezpieczenia gotówkowego.

Biznes bywa kapryśny i na przykład recesja czy utrata kluczowego klienta wymaga dodatkowego finansowania. Wtedy musimy posiadać jakąś rezerwę – własną, albo linię kredytową w sprawdzonym banku.

6. Kiepska działalność operacyjna.

Żaden biznesmen nie przyzna się, że jego firma jest fatalnie zarządzana, ale bez dobrej organizacji nic się nie osiągnie.

7. Operacyjna nieefektywność.

Płacenie zbyt wysokich czynszów, kupowanie zbyt drogich maszyn czy samochodów służbowych, łagodnie prowadzone negocjacje z klientami – to wszystko składa się na ostateczny ujemny wynik finansowy.

8. Dysfunkcjonalny zarząd.

Brak wizji, planów, standardów pracy i dorzucenie kilku niekompetentnych członków rodziny do zarządu oznacza idealny przepis na bankructwo.

9. Brak planu sukcesji.

Śmierć jednej osoby nie może wywołać chaosu w firmie, więc z góry każdy musi wiedzieć, kto przejmie stery w przypadku tego smutnego wydarzenia.

10. Schyłkowy rynek.

Wejście na schyłkowy rynek oznacza spadające przychody i coraz gorsze wyniki. Otwarcie tradycyjnej księgarni czy sklepu z płytami byłoby teraz wielce ryzykowne. "

źródło: www.biztok.pl

sobota, 26 lutego 2011

10 wspólnych cech miliarderów, którzy zaczynali od zera



" Robert Jordan przepytał kilkudziesięciu przedsiębiorców, którzy zaczynając od zera dorobili się majątku sprzedając swoje firmy za co najmniej 100 mln dolarów, albo weszli na giełdę ze spółkami o kapitalizacji minimum 300 mln dolarów. W sumie udało im się zebrać 41 mld dolarów, czyli średnia przypadająca na jednego biznesmena wyniosła blisko miliard dolarów (lista rozmówców liczyła 45 osób). Imponująca kwota.

Efektem pracy Jordana stała się książka "How They Did It" ("Jak oni to zrobili"), z której po rozmowie z autorem 10 najważniejszych myśli relacjonuje Alyson Shontell. Są to ich wspólne cechy i warto się nad nimi zastanowić, jeśli chcemy odnieść sukces w interesach.

1. Rozpoznają ukrytą wartość nawet w prostych pomysłach.

Doskonały przykład stanowi założyciel Biometu Dane Miller, który zaczął swoją działalność od wytwarzania temblaków, aby w końcu zarabiać na skomplikowanych protezach takich jak sztuczne biodro czy sztuczne kolano.

2. Są niewiarygodnie dociekliwi.

Kiedy James Dolan przejął dziennik prawny postanowił zbadać co najbardziej interesuje czytelników. Okazało się, że wcale nie żadne wiadomości, ale informacje o licytacjach komorniczych. Szybko przekształcił gazetę w największy w kraju serwis informujący o licytacjach i przetargach.

3. Pokonują wszelkie przeszkody.

Joe Piscopo przywołuje przykład wkurzonego pracownika, który wpadł z elektromagnesem do serwerowni firmy i zniszczył jej kluczowe dane. Takich historii każdy z nich przeżył mnóstwo, ale odporność na stres i zimna krew pozwalają im wyjść z każdej opresji.


4. Doskonale rozwiązują pojawiające się problemy.


5. Podejmują ryzyko.

Większość ludzi stara się unikać ryzyka, ale dobrze skalkulowane ryzyko jest podstawą sukcesu w biznesie.

6. Mają fantastyczne podejście do biznesu i swojej firmy.

Dane Miller wszczepił sobie w ramię tytanową płytkę, aby udowodnić, że tytan jest lepszy od ówcześnie stosowanej do implantów nierdzewnej stali.

7. Monetyzują swoje błędy.

Bill Merchantz stworzył najbardziej lukratywny program komputerowy, po klęsce poprzedniego, który kompletnie się rozłożył i nie dał się załatać.

8. Robią użytek z nudy.

David Jordan miał wypadek na nartach i leżał unieruchomiony w szpitalu. Wtedy wymyślił, że założy bank internetowy.

9. Wiedzą, że nic nie przychodzi łatwo.

Sukces nie pojawia się z dnia na dzień. Zwykle trzeba sporo się wcześniej napracować, choć bywają wyjątki jak na przykład Groupon.

10. Pracują zespołowo.

Nawet geniusze i wizjonerzy tacy jak Bill Gates czy Mark Zuckerberg wiedzą, że sami niewiele mogliby osiągnąć. Do tego potrzebny jest zespól kompetentnych ludzi.

No i na koniec wypadałoby dodać, że przydaje się też łut szczęścia. ".

źródło: http://www.biztok.pl

środa, 23 lutego 2011

Rankingi najbardziej ekonomicznych samochodów


Ostatnio pokusiłem się o znalezienie zestawienia najmniej palących samochodów. Znalazłem dwa ciekawe rankingi. Pomijam fakt że w jednym z nich widnieją auta benzynowe i diesle. Co do tych drugich robi się problem ponieważ w tym drugim rankingu właśnie widnieją tylko samochody na ropę i jak by tego było mało- dane nie pokrywają się. Powiem więcej: niektóre wartości spalanego paliwa są tak różne że ciężko dojść do wniosku który rank jest rzetelny, a który po prostu nabija nas w butelkę.
Dodam również że auta biorące udział w tych zestawieniach są relatywnie "młodymi" samochodami.

Tak więc auta na PB:
1. Citroen C1 1.0 Advance (łączne spalanie: 4,6 l/100 km; miesięczne koszty eksploatacji 311 EUR)
2. Toyota Aygo 1.0 (4,6 l/100 km; 298 EUR)
3. Peugeot 107 70 Petit Filou (4,6 l/100 km; 309 EUR)
4. Smart Fortwo Coupe Pure (4,7 l/100 km; 319 EUR)
5. Daihatsu Cuore 1.0 Plus (4,8 l/100 km; 324 EUR)
6. Daihatsu Trevis 1.0 Junior (4,8 l/100 km; 332 EUR)
7. KIA Picanto 1.1 LX (4,9 l/100 km; 333 EUR)
8. Smart Roadster (4,9 l/100 km; 419 EUR)
9. Daihatsu Sirion 1.0 (5,0 l/100 km; 372 EUR)
10. Chevrolet Matiz 0.8 S (5,2 l/100 km; 318 EUR)


A oto auta napędzane ON:
1. VW Polo BlueMotion 1,2 (3,3 l/100 km)
2. Skoda Fabia greenline 1,2 (3,4 l/100 km)
3. Smart Fortwo 0,8 (3,4 l/100 km)
4. VW Polo BlueMotion 1,6 (3,7 l/100 km)
5. Volvo c30 1,6 (3,8 l/100 km)
6. Mini One 1,6 (3,9 l/100 km)
7. Toyota Prius 1,8 (3,9 l/100 km)
8. Fiat 500 Multijet II 1,2 (3,9 l/100 km)
9. Volvo s40 1,6 (3,9 l/100 km)
10. Volvo v50 1,6 (3,9 l/100 km)

No dobra wiemy już jakie auta według niemieckich inżynierów są najekonomiczniejsze. Ale czy to prawda?
Jako że pracuję na stacji paliw zapytałem się kilku użytkowników o spalanie swoich bryczek.

I tyle udało mi się dowiedzieć:

Citroen C1 1.0- spalanie osoby ok 30roku życia, trasa/miasto: 70:30, ok 7L/100km.
Chevrolet Matiz - spalanie osoby ok 35roku życia, trasa/miasto: 50:50, ok 8L/100km.

Więcej z tych aut nie udało mi się wyhaczyć na stacji.
Z pomocą przychodzi także pewna strona internetowa na której chwalą się swoimi wynikami użytkownicy samochodów.
I tak:

Citroen C1- średnio 4,9L
Toyota Aygo- 5,1L
Daihatsu Cuore- 4,2L
Daihatsu Sirion- 6,0L

Dalej nie chce mi się sprawdzać ale dane są tylko orientacyjne, na podstawie osobistych pomiarów użytkowników samochodów. Dane nie zgadzają się jednym słowem.
Nie wiemy nic na temat stanu technicznego samochodów, zasad jazdy danego kierowcy- każdy ma inną "nogę", warunków atmosferycznych w jakich był wykonywany pomiar itp.

A teraz moje autko:)
VW Polo 1.0 - średnio 6,2 ; w trasie 5,4. A jak jest na prawdę? Wszyscy wiemy- 3,5- 4,2L/100km.

Rankingi są dobre tylko i wyłącznie do ogólnej orientacji które z aut mają potencjał do bycia najoszczędniejszymi w swojej klasie. jest wiele kryteriów które wpływają na spalanie auta, więc suche dane mistrzów z Niemiec mają się nijak do Polskiej rzeczywistości- nawet jakość paliwa u nich jest inna, co dużo wpływa na spalanie.

Z moich obserwacji wynika że największe oszczędności w spalaniu paliwa przez nasze auta dają:
- dobry stan techniczny auta
- zasady ecodrivingu
- odpowiednie ciśnienie opon

I w zasadzie tyle by było mega oszczędniej. tylko tyle i aż tyle. Trzy punkty do spełnienia by co roku uchronić jakieś 2 tysiące złotych oszczędności które możemy oczywiście przeznaczyć na coś innego. Rzecz jasna na dalsze inwestycje...

Tak więc rankingi to nie wszystko. Zdrowy rozsądek- przede wszystkim. i piszę tu nie tylko o rankingach spalania aut ale także uczelni/szkół/pracodawców/zarobków itp...
Pozdrawiam !

niedziela, 20 lutego 2011

Sukces bez Studiów


Ostatnio (w sumie nie wiem czemu i z jakiego powodu) powstaje coraz więcej artykułów odnośnie ludzi sukcesu którzy doszli do "czegoś" właśnie bez ukończenia studiów. Nie wiem jak wiarygodne są przesłania świadczące o tym że ukończenie nauki na uczelni wyższej nie gwarantuje sukcesu, a wręcz odwrotnie ale jednak niektórym się udaje.
Jakie są tego przyczyny? Czemu niektórzy są mniej poradni życiowo, idą na studia często prestiżowe a i tak nie potrafią znaleźć dobrej pracy? Jak to jest z tymi którzy olewają studia? biorą się za swoje i jednak im wychodzi?
Chodzi o szczęście? inteligencję osobnika? zbieg okoliczności? czy może o coś innego?

Poniżej przedstawiam nazwiska osób którym się "Udało" dojść do wielkich rzeczy bez papierka uczelni wyższej:

- Bill Gates Opuścił Harvard w 1975 i zajął się zakładaniem Microsoftu razem z Paulem Allenem. 32 lata później otrzymał od Harvardu tytuł doktora honoris causa. W czasie, kiedy był jeszcze wpisany na listę studentów Harvardu, nie miał zbyt klarownego planu studiów - większość czasu spędzał na wykorzystywaniu uniwersyteckich komputerów do własnych celów.

- Paul Allen Przez 2 lata studiował na Washington State University, gdzie związał się z bractwem studenckim Phi Kappa Theta. Studiów nie ukończył, a wkrótce po opuszczeniu uczelni przekonał Billa Gatesa, by ten zrobił to samo. Niedawno przekazał darowiznę na rzecz uczelni: 26 milionów dolarów na założenie Szkoły na rzecz Zdrowia Zwierząt na Świecie imienia Paula Allena (Paul Allen School for Global Animal Health).

- James Cameron Reżyser “Awatara” studiował fizykę i język angielski zaledwie przez 2 lata w community college’u w Kalifornii.

- Sean Parker Współzałożyciel Napstera i siła napędowa imperium Marka Zuckerberga zupełnie pominął naukę w college’u.

- Julian Assange Twórca Wikileaks studiował matematyke i fizykę na University of Melbourne, ale odszedł z uczelni zanim zdobył jakikolwiek stopień naukowy

- Steve Jobs Przerwał swoją edukację w Reed College już po pierwszym semestrze. Jobs zawsze jednak powołuje się na zajęcia z kaligrafii, na które tam uczęszczał, w kontekście designu produktów Apple.

- Henry Ford – wynalazca taśmy produkcyjnej, której użył do produkcji samochodów Ford

- Frank Lloyd Wright – architekt, 1100 projektów, z czego połowa zrealizowana
ukończył tylko podstawówkę, później na specjalnych prawach dostał się do University of Winsconsin, gdzie po 2 semestrach odszedł

- Richard Branson – twórca Virgin Group, która skupia około 250 firm (telekomunikacja, media, turystyka, linie lotnicze, ochrona środowiska…)
18 razy wyrzucany ze szkoły, ostatecznie ukończył tylko szkołę średnią

- Coco Chanel – francuska dyktatorka mody, pionierka haute couture, w połowie lat 20. XX w. rewolucjonizowała damską modę
w wieku 11 lat trafiła do sierocińca, gdzie nauczyła się szyć

- Walt Disney -amerykański producent filmów animowanych i filmów, reżyser, scenarzysta, aktor dubbingowy, animator, twórca Myszki Miki, Kaczora Donalda, psa Pluto, zdobywca Oscarów
w wieku 16 lat rzucił szkołę, aby zostać ochotniczym kierowcą ambulansu w pierwszej wojnie światowej

- Kirk Kerkorian
Magnat megakasyn przerwał naukę w ostatniej klasie gimnazjum, by zająć się boksem amatorskim. Według ostatniego rankingu Forbesa jego majątek jest wart 3 mld dol. Należą do niego największe kasyna w Vegas, m.in. International Hotel i MGM Grand, a w 2006 r. wykupił także udziały większościowe w MGM Mirage. Udało mu się podnieść się po wielomiliardowej stracie na akcjach Forda, które sprzedał w 2008 r. za jedną trzecią ich ceny zakupu. Założona przez Kerkoriana Lincy Foundation przekazała ponad 180 mln dol. na odbudowę Armenii i inne cele dobroczynne.

Mnożyć można jeszcze dłużej- nie o to tutaj chodzi.
Uwielbiam czytać biografie ludzi wielkich, oglądać o nich filmy, czytać artykuły i ogólnie dowiadywać się czegokolwiek o nich samych, o ich charakterze i stylu bycia.
Poszukuję pewnej reguły która sprawdza się w tych wszystkich przypadkach osiągnięcia sukcesu. Szczerze? Ci ludzie są tak różnorodni, mają tak różne charaktery, ich biznesy różnią się strukturą, branżą itp...

Doszedłem do wniosku iż poszczególni milionerzy/miliarderzy nie mają zbliżonych cech do siebie. Nie myślą tak samo. Nie reagują w taki sam sposób. Kurcze! zupełnie jak my! biedni!
No to co ma taki Bill Gates czego ja nie mam?
Przede wszystkim wszyscy gdy zaczynali cechowali się młodym wiekiem (z wyjątkiem Disney'a),inteligencją (a jakże) każdy z nich an swój sposób był buntownikiem. Czemu tak sądzę? Ponieważ przynajmniej na początku robili to co my- poszli do szkoły, uczyli się i nie mieli w końcu takich najgorszych stopni- ale do pewnego czasu. Gdy każdy z nich znalazł lepsze rozwiązanie dla swojej chęci działania. Rzucali szkoły, rzucali dotychczasowe posady w pracy- byli niepokorni, zbuntowani i przynajmniej do pewnego stopnia wiedzieli co w danej chwili chcą osiągnąć i robić. Najlepsze jest to że nie bali się zrobić pierwszego kroku.
Ile z nas boi się zrezygnować ze studiów na rzecz innego przedsięwzięcia? Ilu z nas boi się rzucić pracę i przejść na swoje? Robić coś dla siebie? Oni to zrobili, a my tylko o tym myślimy/mówimy/marzymy...
Brakuje nam działania które potrafili wykrzesać bohaterowie tego wpisu wymienieni powyżej. Co jeszcze zauważyłem?
Mimo to że mieli niewątpliwie dobrze dobrane cechy osobowości do tego co później robili nic by z tego wszystkiego nie wyszło gdyby nie znaleźli się w odpowiednim czasie, w odpowiednim miejscu i z odpowiednimi kompetencjami. Więcej na ten temat możecie przeczytać w książce "Poza schematem" Gladwell'a który szerzej opisuje te zjawiska. Oczywiście każdy z nich maił marzenia, miał wielką wyobraźnię i potencjał.
Czyli musimy jednak spełnić szereg wymagań by choć trochę żyć ja Ci z pierwszych stron gazet. oczywiście finansowych:)

Niewątpliwie wszystko by runęło gdyby nie fakt że nie bali się realizować nie tyle swoje marzenia co może wizje i pomysły. Nie bali się rzucić swojego standardowego życia. I chyba to jest klucz do wszystkiego. Działać, działać i jeszcze raz działać. Przecież kiedyś musi się udać? Nawet jeśli nie posiadamy któryś z cech które mają nasi guru.

Cieszę się także z faktu iż nie ma na świecie ludzi sukcesu tylko po studiach i tylko po najlepszych szkołach. Kolejny raz jest to dowodem iż bardziej człowiek i to co sobą reprezentuje jest ważniejsze niż ukończone szkoły i papierki.

Pozdrawiam